Nieuws

Interview met Jac Vinken

We zijn op bezoek bij Jac Vinken en zijn vrouw. Jac is 80 jaar en de koster van de kerk in Stevensweert. Hij is een van de rond 200 vrijwilligers van de Parochiefederatie Maasbracht (Maasbracht, Maasbracht-Beek, Linne, Stevensweert en Ohé en Laak)

Voor elke mis gaat Jac, drie kwartier voor de mis begint, naar de kerk om de verwarming aan te zetten, de lichten aan te doen, kaarsjes aan te steken en boekjes naar achter in de kerk bij de ingang neer te leggen. De kerkklok gaat automatisch die zit in het systeem, maar op hoogtijdagen zoals Pasen, Kerst, bruiloften, doop en uitvaarten moet Jac de klok handmatig laten luiden. Hij doet dit al sinds 2008.

Jac is acoliet, een acoliet is een persoon, die begonnen is als misdienaar en daarna word je acoliet, waarbij je meerdere taken mag uitvoeren, zoals assistentie verlenen bij het uitreiken van de H. Communie. Jac werd gevraagd om bij het koor te komen, werd zangleraar, misdienaar en acoliet en is nu ook koster van de kerk in Stevensweert. Misdienaren zijn dun bezaaid maar bij feestelijke vieringen wordt nog altijd geassisteerd met meerdere misdienaars en acolieten. Vorig jaar bestond de parochie 750 jaar en werden er kaarsen uitgegeven

Jac is erg blij met de dames die de bloemstukken maken, bijv. de adventskrans, bloemstukjes maken voor de Pasen en de Kerst en andere vieringen, zij houden de kerk schoon en poetsen ook het koper.

Er is ook een Ambrosiusbroederschap. De leden van de Ambrosiusbroederschap begeleiden met hun flambouwen (lantaarns) hun overleden leden naar hun laatste rustplaats. Ook begeleiden zij de jaarlijkse sacramentsprocessie. In Stevensweert verzorgen zij het regelmatige onderhoud van het parochiekerkhof. 

Bij het gouvernementsgebouw, vroeger het kasteel, woont een mevrouw met een tuin waar de struiken (Buxus) groeien die gebruikt kunnen worden voor Pasen. Van deze mevrouw mogen er takjes geknipt worden (Paestekskes). Zoals bekend werden door de coloradokever alle struiken in de omgeving  aangevreten, maar gelukkig bij deze mevrouw niet en kunnen deze gebruikt worden. Die mevrouw poetst ook overigens het koperen maakt bloemstukken.

Iedere week heeft Jac ook de taak om de Godslamp te controleren, de wierrook en de kaarsjes te vervangen en de wijwatervaten bij te vullen. De Godslamp moet zoals iedereen weet altijd branden en Jac moet zorgen dat die dus blijft branden.

Jac: “Ik kan het werk niet doen als mijn vrouw niet achter mij staat. Als er bijv. een uitvaart is, dan zorgt zij ervoor dat ik er netjes uitzie, ik ben haar dus zeer dankbaar”.

Tegenwoordig is de kerkgang weinig, geloof is weg, doop  wordt bijna niet meer gedaan en huwelijken worden nog weinig in de kerk gevierd. Individualisme is verdwenen en communicatie, het delen met elkaar ook.