Nieuws

Zonnebloem Heel

Door Jan Kessels (bron VIALimburg Maasgouw 060219)

Marijke Pals is sinds ruim een jaar de nieuwe voorzitter van De Zonnebloem afdeling Heel

Zonnebloem Heel actieve afdeling van 70-jarig Zonnebloem Nederland

HEEL • In Nederland zijn zo’n 38.000 vrijwilligers actief voor Stichting De zonnebloem, verdeeld in zo’n 1100 lokale afdelingen.
Daarvan zijn ruim twintig vrijwilligers druk bezig bij de afdeling Heel om daar ouderen en gehandicapten enkele plezierige uren te bezorgen.
“De afdeling Heel vierde afgelopen jaar haar 55-jarig jubileum”, kijkt voorzitter MarijkePals terug. Zij is sinds vorigjaar voorzitter van Zonnebloem Heel. “Maar aan dat jubileum hebben we nauwelijks ruchtbaarheid gegeven.”

Kort na de Tweede Wereldoorlog startte radiomaker Alex van Wayenburg bij Radio Herrijzend Nederland het programma ‘Radioziekenbezoek de Zonnebloem’, een radioprogramma dat speciaal gericht was op zieken en gehandicapten.
Hij gaf het de naam ‘De Zonnebloem’ omdat hij daarmee zieken en gehandicapten de eigenschap van de zonnebloem wilde voorhouden. Een zonnebloem richt zich immers altijd naar de zon. Zijn afsluitende woorden ‘Houdt de zonzij’ werden al snel de bekende uitsmijter van het programma. Het dagelijkse radioprogramma, en zeker de verschillende hulpacties die rond het programma werden opgestart, groeiden Van Wayenburg echter boven het hoofd. Gelukkig kreeg hij van alle kanten hulp wat uiteindelijk op 17 januari 1949 leidde tot de oprichting van Stichting De Zonnebloem.

Zonnebloem Heel heeft geen leden maar gasten. “Mensen kunnen de Zonnebloem zelf benaderen, maar tegelijk zijn we ook zelf pro-actief naar mensen toegegaan. We hebben bij potentiële gasten middels een briefje in de brievenbus gevraagd of zij een regelmatig bezoek van Zonnebloemvrijwilligers zouden waarderen”, legt Marijke uit. “Een aantal jaren geleden is bij de landelijke stichting een verandering van denken gekomen en is de aandacht meer gericht op het zogenaamde ‘maatjeswerk’, het een-op-een contact. Mensen die het fijn vonden om naar een gezellige Zonnebloemmiddag te gaan voor een praatje en sociale contacten dreigden daardoor in een isolement te geraken. Desondanks vond Zonnebloem Nederland dat laatste geen prioriteit hebben. Men zette vol in op het contact van persoon tot persoon.”
Zonnebloem Heel vond dat voor die laatste groep toch een manier gevonden moest worden om sociale contacten te onderhouden. “Het is natuurlijk fijn om als vrijwilliger met iemand een uitstapje te maken, maar tegelijk sluit je een hele groep mensen uit”, vindt Marijke. “Natuurlijk zetten we ook in op het ‘maatjeswerk’ waar een achttal vrijwilligers bijzonder actief in is. Maar we hebben toch ook het wijkwerk weer opgepakt. In samenwerking met seniorenvereniging Ambrosius Heel organiseren we jaarlijks een zestal bijeenkomsten waar iedereen naar toe kan komen, zeg maar het oude Zonnebloemwerk. Die samenwerking is best wel uniek.” Maar daar blijft het niet bij. Zonnebloem Heel nog een vrij unieke actie om ouderen samen te brengen. “Steeds meer alleenstaande ouderen raken in een isolement. Ruim een jaar geleden hebben we daarom het project ‘Samen eten met de Zonnebloem’ opgezet. Vijf vrijwilligers koken iedere maand een warme maaltijd waar, met dank aan de medewerkers van cultureel centrum Don Bosco, ruim gebruik van wordt gemaakt.”
Uiteraard besteedt Zonnebloem Heel, zij het beperkt, ook aandacht aan het zeventigjarig jubileum van de Zonnebloem. “De Zonnebloem
kan alleen maar werken met genoeg enthousiaste mensen die het goede Zonnebloemgevoel hebben. Daarnaast hebben we de gemeenschap en gemeente nodig voor de financiële middelen zodat we activiteiten kunnen organiseren. Die activiteiten mogen voor de deelnemers niet te duur worden, want dan haken ze af. Om het allemaal betaalbaar te houden, zijn we daarom erg afhankelijk van sponsoring en natuurlijk de gemeentelijke subsidie”, besluit Marijke.