Nieuws

Vrijwilligster Marleen de Renet

Marleen de Renet

 

Marleen is een vrijwilligster pur sang.
Niet aangesloten bij een vereniging of instantie, maar puur de liefde voor de natuur brengt haar naar buiten om de rommel op te ruimen.

“Als ik denk dat de vogeltjes het plastic eventueel gebruiken om de nestjes te bouwen; dat gaat mij aan het hart. Ik hou van de groene natuur en ben zo’n 8 jaar geleden begonnen met de rommel op te ruimen. Ik hoop de mensen daarmee bewustzijn bij te brengen, dat we zuinig moeten zijn op onze natuur.
Het is echter droevig gestemd met de recreanten: ze willen genieten van de natuur en komen barbecueën, nemen drankjes en wat dies meer zij mee, maar laten wel alle etensresten, lege flessen etc. achter.
De goede niet te na gesproken natuurlijk: er zijn ook genoeg mensen die hun rommel meenemen.
Als ik mijn ronde gelopen heb bel ik naar de Gemeente of Natuurmonumenten en  komen zij de zakken waar ik alles in verzamel, ophalen.”

Natuurmonumenten gaat de komende periode intensiever toezicht houden in het natuurgebied bij de Molenplas in Stevensweert.
Directe aanleiding is het groeiend aantal bezoekers en op grond van het ontvangen aantal klachten, geconstateerde misstanden en overtredingen door recreanten in het gebied.
Te denken valt aan loslopende honden, activiteiten na zonsondergang en voor zonsopkomst, overtredingen van de visserijwet en dumpingen van afval.

Marleen vertelt: “Het aantal keren dat ik loop om de Molenplas of langs de Maas in Stevensweert is afhankelijk van het weer.
Dus 's winters niet en zomers als het héél warm is ook niet.
Zodra het half februari is begint het te kriebelen en ga ik als het kan om de week de rommel opruimen.
Ook als ik naar Ohé en Laak loop voor bezoek aan familie of andere dingen in Ohé en Laak moet doen, neem ik vaak een grotere plastic zak mee waar ik dan de rommel die ik onderweg tegen kom in kan doen.
Als ik terug kom en rode wangetjes heb weet mijn man, als hij van het werk komt, al dat ik in de natuur geweest ben om op te ruimen.
Het is dieptreurig wat de mensen dumpen: autobanden, automatjes, computers, kinderbadjes, medicijnen, zilverpapier, vislijnen, je gelooft het niet.
Als ik flessen vind waar nog statiegeld op zit, lever ik die in en het geld dat ik ontvang verdubbel ik zelf en schenk het aan de Dierenambulance.
Ook als ik met mijn dochter ga wandelen in de bossen bij Montfort gaat toch een plastic zak mee. Het is iets dat ik niet kan laten.”